Studenten AI lopen vertraging op door gebrek aan docenten 

De capaciteitsproblemen bij de studie artificial intelligence zijn zo groot, dat studenten niet altijd kunnen deelnemen aan verplichte projecten. Studenten lopen zo vertraging op buiten hun schuld.

De populaire opleiding worstelt al een tijdlang met een capaciteitsproblemen. Hoewel er sinds 2019 een numerus fixus geldt van 150 studenten, waardoor nieuwe instroom aan banden is gelegd, zijn de studenten van topjaar 2018/2019 nog niet uitgestroomd. 

‘Tegelijk is er in de loop der jaren heel veel staf weggeplust’, zegt waarnemend decaan Rob Timmermans van de Faculty of Science and Engineering. ‘Er zijn op dit moment heel veel open posities.’

Niet competitief

De faculteit doet haar uiterste best om die op te vullen, maar dat is geen gemakkelijke klus. ‘Vooral bij AI en informatica werkt de markt hier heel erg tegen’, benadrukt Timmermans. ‘Er zijn veel wervingen die mislukken omdat je niet competitief bent met het bedrijfsleven. Afgestudeerde AI’ers en informatici zijn ontzettend gewild en kunnen meteen een hele goede baan krijgen.’

Tegelijk is de werkdruk voor docenten AI erg groot. ‘Dat is zorgwekkend. We moeten het zo snel mogelijk oplossen.’

English

8 REACTIES

  1. ‘Er zijn op dit moment heel veel open posities.’ Leuke quote, mijn vraag: Waar dan? Ik kan nergens een vacature vinden. Dus zelfs als studenten door willen stromen om les te geven kunnen ze nergens duidelijk terecht.

  2. Moet je voor de grap zoeken naar vacatures voor AI op de RUG website. Of gewoon met google. Zover heb ik nog niets gevonden. Is het niet lastig concurreren als je überhaupt geen vacatures open lijkt te hebben?

    Als student kun je prima de ambitie hebben om binnen AI op de RUG te werken na je studie, alleen lijkt dat niet heel erg mogelijk dus kun je beter wat anders zoeken.

    Hieruit kan je niet anders concluderen dan dat er een behoorlijk beschamend zichtbaarheid probleem is of dat er geen geld is voor meer personeel (hebben we het dus nog niet eens over meer geld voor huidig personeel om mensen vast te houden).

  3. Dit is erg schrijnend. Op een moment dat er zoveel vraag vanuit de arbeidsmarkt is wil je juist méér studenten opleiden. Maar met de manier waarop de financiering en salarissen in het hoger onderwijs in Nederland werken krijg je dus het omgekeerde effect…

    1. De vraag naar mensen in het vakgebied stijgt
    2. De arbeidsvoorwaarden (combinatie salaris, werklast, uitdaging, waardering etc.) worden elders beter en op de universiteit niet
    3. Sommige docenten vertrekken en worden moeilijk vervangen
    4. De werkdruk voor overgebleven docenten verslechtert waardoor er meer vertrekken (etc.)
    5. Door gebrek aan docenten groeit de capaciteit van de opleiding qua aantal studenten niet mee met de vraag (zie numerus fixus)
    6. Omdat de financiering afhangt van het aantal studenten stijgt de financiering niet waardoor de situatie blijft verslechteren zo lang de vraag in het vakgebied blijft stijgen

    Als gevolg worden er dus minder studenten opgeleid in een vakgebied waar we juist mensen nodig hebben, en verliezen onze universiteiten expertise in vakgebieden die juíst belangrijk zijn op zo’n moment. Allemaal door de manier waarop financiering en arbeidsvoorwaarden op de universiteit zijn geregeld.

    Een mogelijke oplossing zou zijn om meer collegegeld te vragen voor dergelijke opleidingen. De studenten zullen het toch makkelijk terug gaan verdienen en dan kun je competitieve salarissen blijven bieden om goede mensen aan te trekken als docent.

  4. Wellicht als FSE een menselijker beleid gaat voeren waar docenten een betere carrièreperspectief tegemoet kunnen zien en waar het management ophoudt met vervelende mails sturen, dat je enigszins competitief kan zijn met het bedrijfsleven. Niet qua primair salaris, maar qua intellectuele uitdaging en een gevoel van waardering. Je primaire doelgroep gaat niet de mensen zijn die zo veel mogelijk geld willen verdienen. Echter, het totaalplaatje moet wel kloppen. Het volgende deugt nu niet: 1) structureel overwerk waar je niet voor wordt gecompenseerd in salaris of vakantie-uren 2) gedwongen om in de avonduren les te geven als dat rooster technisch noodzakelijk is, n.a.v. een erg vervelende mail 3) voorgaande punten zijn tenminste gedeeltelijk een voortvloeisel van de strategische plannen van de afgelopen 10 jaar. Toch beroept het management zich op “force majeure” wanneer ze punt 2) recentelijk communiceerde naar de staf.

    • De spijker op zijn kop. “Beta’s in banen” het carriere beleid van FSE heeft een dynamiek gedefinieerd die alleen maar kon eindigen in een Mexican army van hoogleraren zonder ondersteunend UD ’s en UHD’s. Als je er naar streeft iedereen te ontslaan die niet professorabel is, dan moeten op een gegeven moment de professoren al het werk doen. En professoren zijn duur.

      Dus Rob Timmermans plukt de vruchten van het door zijn voorgangers Douwe Wiersma en Jasper Knoester gedefinieerde beleid. En doet nu ‘huilie huilie’. Echt hypocriet. Een personeelsbeleid dat overigens ook zo is ingericht dat de combinatie hoogleraarschap en gezin en daarmee diversiteit wordt ontmoedigd.

      Gevolg van dit personeelsbeleid van FSE is dat veel docenten geschikt voor AI en meer algemeen FSE wel in Groningen en omgeving wonen, maar bij die andere Groningse universiteit werken of niet willen terugkeren in het onderwijs en in het bijzonder niet bij de RuG. Tekenend is ook dat recente advertenties voor personeel voor AI ook weer voor korte tijdelijke aanstellingen waren. Daarvoor geven geschikte mensen geen andere baan op.

    • FSE hanteert een ‘up-or-out’ beleid. Wetenschappers/docenten die geen hoogleraar worden moeten in principe de faculteit verlaten. Waar een oudere (40+) UHD of UD nog aanwezig is, is dit het gevolg van juridische obstakels bij de uitvoer van dit beleid.

      Dit komt doordat het personeelsbeleid van FSE rechtstreeks ingaat tegen de intenties van de wetgever, die wil dat mensen na twee of drie jaar een vaste aanstelling krijgen. Hierdoor moet FSE, maar ook meer in het algemeen de RuG, steeds de randen op zoeken van wat wettelijk mogelijk is om er voor wetenschappelijk medewerkers een Angelsaksisch bedrijfsmodel op na te houden waarin er geen aanspraken zijn op vast werk. Elders bij de RuG worden via trucs, zoals periodiek niet verlengen van tijdelijke aanstellingen, medewerkers in tijdelijke contracten gehouden. Ook daar gaat de RuG dus in tegen de intentie van de wetgever.

      Het is bij de RuG dus helaas niet vanzelfsprekend om loyaliteit en kwaliteit van medewerkers te belonen met werkgevers loyaliteit in de vorm van een vaste aanstelling als je je werkzaamheden goed uitvoert. Ook als de werkzaamheden en dus ook het budget gewoon blijven en je na een half jaar werkloosheid weer aangenomen wordt op een tijdelijk contract voor precies hetzelfde werk.

      Maar gelukkig krijg je van tijd tot tijd een reep slaafvrije chocolade. Dat maakt veel goed en herinnert je eraan dat het nog veel erger zou kunnen. En dus ben je dankbaar voor wat je wel krijgt.

  5. Dit is al zo verschrikkelijk lang een probleem. Als de huidige aanpak niet werkt zou er toch iets anders moeten worden geprobeerd? Het lijkt me beter om na te denken over wat je wel kunt bieden. Zijn mensen echt alleen met grote zakken geld te motiveren?

    Zorg er in de eerste plaats voor dat de huidige werkdruk minder wordt. Misschien moet er meer onder huidige studenten worden gewerfd. Je kan ook
    de vereisten op de vacatures naar beneden bijstellen. De FSE zit niet een de luxepositie om streng te selecteren. Overal zijn meer handjes nodig. Daarbij leert men toch altijd het beste op de werkvloer.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Reacties met een link worden beoordeeld en kunnen worden geweigerd. / Comments containing a link will be reviewed and may not be published.

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in