Potluck

Door Wouter Sipma

Als onderzoeksgroep wil je af en toe samen iets leuks doen en afgelopen vrijdag hadden we een potluck dinner. Dat wil zeggen, iedereen brengt een gerecht mee, liefst zelfgemaakt en liefst uit eigen land. En dat natuurlijk bij een van de professoren, in een mooi huis in het bos.

Zo kan het dat ik donderdag zit te googelen op ‘Nederlands dessert’ – ik houd nu eenmaal van toetjes. Ik sorteer op bereidingstijd en bovenaan verschijnt: Haagse bluf (15 minuten). Oja, wel eens van gehoord, maar waarschijnlijk nooit gehad en sowieso nooit gemaakt. Twee eieren splitsen, kristalsuiker en bessensap toevoegen en vervolgens kloppen met de mixer; dat moet te doen zijn.

Pan

Want ik sta niet echt graag in de keuken. Als enig kind hoefde ik thuis nooit voor broertjes/zusjes te koken, dus de enige skill die ik had was het flippen van pannenkoeken (vooral erg handig als je indruk wilt maken). Voor de rest moest ik het zelf uitzoeken. Zo herinner ik me nog een pan die ik tijdens mijn eerste weken op kamers een beetje had laten aanbranden.

Angstig voor de reactie van mijn – al ervarener – huisgenoten had ik vervolgens de in een sopje badende pan voorzien van een briefje waar de schaamte vanaf spatte: dat ik per ongeluk de pan had laten aanbranden en of ik het zo goed had opgelost. Ik kan me de reactie van mijn toenmalige huisgenoten niet meer herinneren, maar dat zal met enig gegrinnik gepaard zijn gegaan.

Student meals

Langzaam leerde ik wel pasta en Hollandse pot maken, maar ik probeerde waar mogelijk onder het koken uit te komen. Bij O’Malley’s waren er een tijdje student meals voor 4,50 euro, maar echt gezond waren die niet. Toen een vriend-annex-keukenprins verhuisde naar een kamer op loopafstand kwam ik de weken wel door. Ik kon daar soms wel drie avonden aanschuiven – zolang ik maar voor het toetje zorgde.

In de geest van mijn moeders advies (‘ga toch lekker naar de Mensa!’), sluit ik me tegenwoordig wel eens aan bij de eenlingen in de restaurants van de uni. Ideaal als je geen tijd – of zin – hebt om te koken en toch een fatsoenlijke maaltijd wilt hebben.

Bluf

Terug naar vrijdagochtend: in tijd die ik ook aan mijn onderzoek zou kunnen besteden, sta ik met een mixer te zwoegen (en herhaaldelijk te proeven). Die avond pakt de bluf pakt goed uit, ondanks het inzakken van de bessensap in de loop van de dag, waardoor het eiwitschuim als een zoete wolk in de kom drijft.

Mooi, dat ook weer overleefd. Maar wat ga ik vanavond eigenlijk eten?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here