Het recept voor integratie

 

Eten en samenzijn: de perfecte manier om te integreren, vonden vier studentondernemers van de RUG. Hun bedrijf United Kitchen brengt vrouwelijke immigranten en Groningers bij elkaar.
Door Megan Embry / Vertaling door Sarah van Steenderen

Een warme, kruidige geur stroomt je neus binnen zodra je Eeterie De Globe binnenstapt: koriander, knoflook en iets scherps en citroenachtigs wat je niet helemaal thuis kunt brengen. In de rij van natgeregende mensen blijft iedereen telkens even staan om diep in te ademen met halfgesloten ogen: ze kunnen de geur bijna proeven.

Het is zondagavond 29 april, RUG-student Bas Sprenger de Rover van United Kitchen is vandaag gastheer van het pop-uprestaurant. Normaliter serveert United Kitchen drie gangen gemaakt door vrouwen met verschillende achtergronden. Maar deze zondag werken ze samen met Syria Food, een plaatselijke cateraar.

De student leidt nieuwe gasten naar de lange tafels met vrolijke gele tafelkleden waar ze gezellig gaan zitten kletsen. Op de achtergrond klinkt een Syrisch liedje, droevig en vrolijk tegelijk. Sprenger de Rover vindt de sfeer duidelijk een succes.

Integratie als businessmodel

Hij is een van de vier studenten die de zaak vorig jaar overnamen toen de oprichters afstudeerden. Met hun businessmodel willen ze vrouwelijke immigranten helpen te integreren in Groningen omdat zij vaak minder sociale en professionele contacten hebben. ‘Deze vrouwen doen meestal maar een heel simpele Nederlandse taalcursus die niet toereikend is om aan werk te komen’, zegt Sprenger de Rover. ‘Hun mannen zijn vrijwel altijd kostwinner, dus zij ontmoeten genoeg anderen op hun werk. De kans om op die manier te integreren, krijgen hun vrouwen niet.’

Door de zaak op te richten sloegen de studenten twee vliegen in een klap: een eigen bedrijf opzetten en een maatschappelijk probleem aanpakken. ‘In veel culturen zijn het de vrouwen die koken’, verklaart Sprenger de Rover waarom ze voor kookavonden gekozen hebben. ‘Ze zijn er goed in en vinden het ook nog eens heel leuk.’ Dus, dachten de oprichters, waarom beginnen we niet een restaurant waar we koken en ontmoeten combineren?

Om de integratie nog verder te bevorderen, organiseert United Kitchen niet alleen elke twee weken een diner maar leren de studenten de vrouwelijke immigranten bijvoorbeeld ook een cv opstellen en zichzelf presenteren.

Ontmoeten

Een van de gasten, Lizet Riedel, staat tussen de gangen door buiten even een sigaret te roken. Ze vindt het model uitermate inspirerend, zegt ze. ‘Het is een heel leuk initiatief. Multiculturele studenten integreren vaak vanzelf wel, maar ook andere vrouwelijke immigranten hebben een sociaal aanknopingspunt nodig.’

De Congolese Marie-Josée werkt sinds het begin bij United Kitchen. Ze loopt druk heen en weer tussen keuken en eetzaal met welriekende linzensoep en versgebakken Syrisch brood. In vlekkeloos Nederlands vertelt ze hoe ze vierentwintig jaar geleden naar Nederland verhuisde.

Ze had altijd al een passie voor koken en eten. Bij United Kitchen kan ze doen waar ze van houdt voor een groot en divers gezelschap, waar ze enorm van geniet. ‘Mijn motto is: ik wil zoveel mogelijk mensen ontmoeten.’

De vrouwen van United Kitchen zijn niet de enige die nieuwe mensen ontmoeten: Sprenger de Rover kwam het team een jaar geleden versterken in de hoop zijn communicatievaardigheden te verbeteren. ‘Als student is alles wat je leert theoretisch. Maar iemand opbellen die je nog nooit eerder hebt ontmoet of een vergadering organiseren terwijl je niet weet wat er gaat gebeuren, leek me heel eng’, geeft hij toe.

Als je een zaak als United Kitchen fatsoenlijk wilt runnen, zul je wel moeten. Netwerken, reclame maken en werknemers en vrijwilligers regelen; het hoort er allemaal bij. ‘Daar heb ik veel van geleerd. Ik voel me zekerder en professioneler en leer nog steeds iedere dag’, aldus de studentondernemer.

Het is niet alleen de bedoeling dat de immigranten integreren; andersom werkt het ook. De plaatselijke bevolking blijkt verrassend open te staan voor andere culturen, vertelt HR-manager Fenna Speenstra van United Kitchen. ‘Nederlanders staan er niet echt om bekend dat ze openstaan voor nieuwe dingen’, zegt ze. ‘Maar de manier waarop mensen hier samenkomen laat het tegendeel zien.’

Metselen met eiwit

Eten is een leuke en persoonlijke manier om iets over andere mensen te leren, zegt ze. Recepten bestaan niet alleen maar uit ingrediënten: ze hebben een geschiedenis. Een tijdje geleden vertelde een van de vrouwen tijdens een diner hoe een delicaat Filipijns toetje dat bijna alleen maar uit eierdooiers bestaat, tot stand kwam. Metselaars gebruikten destijds het eiwit als specie voor het bouwen van een enorme kerk. De dorpelingen wisten niet precies wat ze met de overgebleven eierdooiers moesten doen, en maakten er dus maar toetjes van. Heel veel toetjes. ‘Door dit soort verhalen zijn mensen echt opener naar elkaar’, zegt Speerstra.

De eetzaal zit vol en de gasten praten makkelijk met elkaar. De menigte is verrassend divers: er zijn niet alleen gasten van verschillende nationaliteiten aangeschoven, maar ook van diverse leeftijden. In deze stad zie je niet zo snel studenten eten met grijze pensionado’s die ze nog maar net hebben ontmoet. Dit soort verbroedering is nou juist het punt van dit model, zegt Sprenger de Rover. De nieuwe toevallige tafelopstelling helpt daar aan mee. ‘We hadden zoveel reserveringen dat we niet genoeg ruimte hadden voor aparte tafels. Daarom hebben we ze aan elkaar gezet, wat heel goed blijkt te werken.’

Een succes dus, als je het de studenten achter United Kitchen vraagt. Een fantastische combinatie vinden ze het: intiem een maaltijd delen en tegelijkertijd iets leren over andere culturen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in