De laatste lootjes

Nu de coronaregels worden versoepeld, is het grote inhalen begonnen, schrijft student-columnist Bauke van der Kooij. ‘Opeens kunnen we weer mensen fysiek zien en dat ben ik helemaal niet meer gewend.’

Vorige week kwam ik, voor het eerst in maanden, in een supermarkt waar je alleen een karretje kon krijgen met zo’n dom muntje. Zoekend naar een muntje van 50 cent of een euro, trof ik een leeg muntenzakje aan. Tenminste, dat dacht ik, want helemaal onderin vond ik nog een sinterklaaslootje.

En dat is maar een van de vele ‘inhaalevenementen’. Niet alleen sinterklaaslootjes, maar ook vakanties en verjaardagen worden nu eindelijk ingehaald. Mijn oma wacht al een jaar op het vieren van haar 97ste verjaardag, terwijl ze ondertussen bij de 100 is, en vrienden vieren hun 21-diner pas na hun 22ste verjaardag.

Maar denk ook aan andere jaarlijkse constitutieborrels, concerten, sportevenementen, lustra: het moet allemaal ingehaald worden. Idem voor informele activiteiten. Nu de terrassen open zijn, lijken zelfs regen, wind en hagel sommige Groningers niet tegen te houden om in de buitenlucht een speciaalbiertje te drinken.

Er is zelfs al een (geloof het of niet) Nederlands Kampioenschap terraszitten geweest. Met het EK voetbal en de Olympische Spelen in aantocht, is er vast nog wel ruimte voor een Gronings kampioenschap flunkyball – mocht je toch nog iets actiever bezig willen.

Mijn oma wacht al een jaar op het vieren van haar 97ste verjaardag, terwijl ze bijna 100 is

Maar goed, de coronacijfers dalen, de temperatuur stijgt en de inhaaltijd is begonnen. En dat zorgt ook weer voor nieuwe problemen. Van een jaar lang thuis zitten, belanden we opeens in een periode waarin we steeds meer mensen fysiek kunnen zien, en eerlijk gezegd ben ik dat helemaal niet meer gewend.

Mijn sociale batterij is geen Duracell meer, maar eerder een goedkope batterij van de Action (waar overigens nog steeds een rij staat om naar binnen te gaan). Sommige mensen spreken zelfs van een ‘grotsyndroom’, waar mensen opnieuw moeten aanleren om bijvoorbeeld te ‘small talken’.

Nu zal het ook wel een beetje meevallen, alles went (zo heeft ook de lockdown ons uitgewezen). Maar een tip is wel een goede: doe rustig aan, en leef stap voor stap, een soort fifo. Dingen die het langst geleden zijn afgelast, worden als eerste ingehaald. Dat betekent dat eerst dat lootje maar eens weggewerkt moet worden. En bovendien, van al het uitstellen wordt die chocoladeletter in de kast er niet beter van.

Maar mocht ik een nieuwe kopen – bij die supermarkt kom ik nog steeds niet. Muntgeld mag wat mij betreft wel achterblijven in het tijdperk voor corona.

BAUKE VAN DER KOOIJ