‘SPR kapot? Nee!’

Het voortbestaan van de sportvereniging voor RUG-medewerkers loopt gevaar. Leden Jur Bezema en Rieks Messchendorp zijn woest. Ze spreken van wanbestuur, verkeerde financiële keuzes en dreigen naar het universiteitsbestuur te stappen. ‘Ik heb daar mijn ziel en zaligheid aan gegeven. En dan gaat het op deze manier kapot? Dat laat ik niet gebeuren.’
Door Maaike Vos

De sportvereniging voor personeelsleden van de RUG dreigt ten onder te gaan. Het bestuur kan haar taken niet meer aan en wil de vereniging met bijna tweeduizend sporters opheffen. Maar daar staken de leden vorige maand een stokje voor. Woensdag besluit de vereniging hoe het verder moet.

Gepensioneerden Jur Bezema (71) en Rieks Messchendorp (66) zijn boos over de gang van zaken. De twee hebben een brief naar het bestuur van de sportvereniging en aan de universiteitsraad gestuurd, in de hoop het noodlot af te wenden. Beiden zetten zich al sinds de jaren zeventig in voor sportvereniging SPR.

Waarom zijn jullie zo boos?

Messchendorp: ‘Het vissen wordt opgeheven en de klaverjassers worden elders ondergebracht. Tijdens een vergadering hierover werd gezegd dat vissen geen sport zou zijn. Nou, dat heeft mij wel pijn gedaan, dat is niet de SPR-gedachte.’

Bezema: ‘Hoezo healthy ageing zonder sportvereniging? We zijn allemaal mensen, en we hebben allemaal emotie. Ik heb mijn ziel en zaligheid aan de vereniging gegeven. En dan gaat het op deze manier kapot? Dat laat ik niet gebeuren.’

Het bestuur heeft al aangekondigd op te stappen.

Messchendorp: ‘Klopt. In alle voorstellen die ze ons voorgelegd hebben staat: het bestuur houdt op. Zelfs als de SPR doorgaat. Ze trekken hun handen ervan af.’

Bezema: ‘Waar lijkt het dan op?’

Messchendorp: ‘Onbehoorlijk bestuur in ieder geval. Daarom kwam ik tijdens de vorige vergadering met de statuten aan. Die statuten zijn het enige waar een lid op kan terugvallen. Die kun je niet zomaar aan de kant zetten. Maar daar trekken ze zich niets van aan.’

Geen vertrouwen

Tijdens de vorige vergadering kozen de leden voor een toekomstscenario waarin de SPR blijft bestaan, maar de meeste taken worden overgenomen door het Sportcentrum van de RUG en Hanze.

Bezema en Messchendorp hebben geen vertrouwen in dit voorstel. De administratie is al eens uitbesteed aan het Sportcentrum, en daar trof Bezema in 2005 ‘een grote puinhoop’ aan. Hij is toen als penningmeester en ledenadministrateur een jaar lang meerdere dagen per week bezig geweest de administratie terug te halen en weer op poten te zetten.

Ook vrezen de mannen een contributieverhoging. ‘Er is niemand van ons die in de gaten kan houden wat die administratie nou werkelijk kost. En wij vinden: we hoeven het Sportcentrum het vel niet over de oren te halen, maar we hoeven ook niet te betalen voor dingen waar we toch geen gebruik van maken’, zegt Bezema.

Bovendien denken de bezorgde leden dat sportzaaltjes voor het personeel die in de binnenstad gevestigd zijn, onder het Sportcentrum zullen verdwijnen. ‘Ze zullen waarschijnlijk zeggen: Jullie komen maar hierheen’, zegt Messchendorp. Hij legt uit dat medewerkers gemakkelijk even ’s ochtends of tussen de middag gebruik kunnen maken van die sportfaciliteiten. ‘Maar in dezelfde tijd naar het Sportcentrum reizen en weer terug, dat lukt niet.’

20161116-traci-spr02

Vraagtekens

Bezema en Messchendorp plaatsen daarnaast hun vraagtekens bij het zogenoemde passepartoutsysteem. Medewerkers kunnen overdag gebruikmaken van elke sportruimte en -faciliteit van het Sportcentrum, mits die niet geclaimd is door de ACLO. Maar volgens Bezema en Messchendorp wordt het sportcentrum door dit systeem een poot uitgedraaid.

Waarom zijn jullie kritisch over dit onderdeel van het passepartoutsysteem?

Bezema: ‘Slechts een handjevol medewerkers maakt gebruik van deze uren. Het is voor de happy few: de hoogleraren, wetenschappelijk medewerkers en beleidsmedewerkers. Rieks en ik, het administratief, technisch, ondersteunend personeel, kunnen niet zomaar vrij nemen. Ik heb het gecheckt: er gaan slechts 140 leden per maand. Dus 35 per week, en altijd dezelfde personen.’

Bezema: ‘Dat passepartoutsysteem kost in totaal 60.000 euro. Wij betalen 30.000 euro aan de ACLO voor die ochtend- en middaguren, de niet-rendabele uren voor het Sportcentrum. Dat is heel vreemd, want je zou dat aan het Sportcentrum moeten betalen. Als gevolg van die enorme kosten aan de ACLO is de contributie in een jaar tijd verhoogd van 51 naar 72 euro. Allemaal voor dat passepartoutsysteem waar 35 mensen per week gebruik van maken.’

Als dit systeem zo slecht is als jullie zeggen, waarom is het dan ooit aangenomen?

Messchendorp: ‘Tijdens de vergadering hierover hadden ook een paar mensen aangegeven wat het systeem zou gaan kosten en dat het veel te duur was voor wat we ervoor terugkrijgen. Maar als de meerderheid voorstemt, en dat waren alleen de bestuursleden al, dan is het beslist.’

Bezema: ‘De mensen weten ook niet wat er speelt. Het duurt lang voor je snapt hoe zo’n vereniging werkt.’

Op barsten

Dat passepartoutsysteem bestaat al drie jaar. Waarom zijn jullie niet eerder in actie gekomen?

Bezema: ‘Dat heb ik overwogen. Maar ik dacht: ach, het loopt niet zo’n vaart, we hebben geld genoeg. Maar nu staat de zaak op barsten.

Messchendorp: ‘We dachten dat het schip niet ging stranden. Maar dat systeem blijkt dus zo duur te zijn dat het wel strandt.’

Bezema: ‘Als er een overeenkomst is over het passepartoutsysteem, kan die nietig verklaard worden door het College van Bestuur. Zoiets is al eerder gebeurd.’

Betekent dat dat jullie naar het RUG-bestuur stappen?

Bezema: ‘Daar moet je wel op rekenen. Ik wel. Als het niet linksom gaat, dan gaat het rechtsom. Wat krom is, dat ga ik niet recht praten. Dat passepartoutsysteem met al dat geld dat naar de ACLO gaat… Het is onterecht.’

Verandering

SPR-voorzitter Gerald Lier zegt in een reactie: ‘Ik kan me de emoties van sommige leden wel voorstellen. Maar het is voor ons niet meer te doen om in onze vrije tijd zo’n vereniging met 1800 leden te bestieren. Wij vinden, en dat vinden volgens mij veel meer leden, het tijd voor een verandering.’

‘Zoveel mogelijk administratief, financieel en afstemmingswerk naar het Sportcentrum is een enorme stap, maar de leden merken daar eigenlijk niets van. Ook de vissers en kaarters, de leden die nu de meeste bezwaren hebben, niet. Zij kunnen in dat scenario namelijk wel blijven bestaan bij de SPR.’

Hendrike Schut, directeur van het Sportcentrum: ‘Op het moment dat je dingen gaat uitbesteden, kost dat geld. Nu zijn het vrijwilligers die het doen, wij zijn natuurlijk geen vrijwilligers. Als ze diensten bij ons willen laten uitvoeren, kopen ze dat in. Maar ik vind het belangrijk dat de personeelssport toegankelijk blijft. Dat is nu zo en dat blijft ook zo. Ook als er een lichte contributieverhoging komt, krijgen de personeelsleden nog steeds een heel goed sportaanbod voor een prima prijs.’

‘Op het moment dat wij het helemaal overnemen, gaan we kijken hoe we dingen het beste kunnen organiseren. Dat betekent dat je ook gaat kijken naar de haalbaarheid van bepaalde activiteiten. Maar de wensen van de medewerkers spelen daarbij natuurlijk een grote rol. We hebben hetzelfde belang: zoveel mogelijk medewerkers laten sporten.’

English

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Reacties met een link worden beoordeeld en kunnen worden geweigerd. / Comments containing a link will be reviewed and may not be published.

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in