RUG doet mee aan pilot voor korter academisch jaar

De RUG doet mee aan de pilot van onderwijsminister Robbert Dijkgraaf voor een korter studiejaar. Het is nog niet bekend hoe dat er precies uit gaat zien. Mogelijk loopt het collegejaar dan van oktober tot en met mei.

In Nederland is het academisch jaar gemiddeld negen weken langer dan bij vergelijkbare universiteiten in de EU. Een verkorting van het jaar zou de werkdruk onder docenten, onderzoekers en studenten kunnen verminderen. Bovendien zou het onderzoekers en docenten meer tijd geven voor onderzoek en voor ontwikkeling en innovatie van het onderwijs.

Welke opleidingen van de RUG meedoen, is nog onduidelijk. Volgens RUG-woordvoerder Elies Kouwenhoven is de universiteit in gesprek met vier geïnteresseerde faculteiten en wordt in november het definitieve besluit genomen.

Jonge Akademie

De pilot is een reactie op het rapport Een slimmer academisch jaar dat de Jonge Akademie (JA) vorig jaar indiende. De conclusie toen: personeel en studenten worden afgemat, er zijn weinig onderwijsvrije periodes en er is minder tijd voor onderzoek.

Mede-auteur Han Thomas Adriaenssen, ook hoofddocent aan de faculteit Wijsbegeerte, is blij met de uitkomst.  ‘We hebben het rapport vorig jaar aan de oude minister van Onderwijs aangeboden, maar het is mooi om te zien dat ook de nieuwe er werk van heeft gemaakt. Ik ben heel blij dat de nieuwe minister hier de ruimte voor geeft’, zegt Adriaenssen. 

‘In mijn gesprekken met onderzoekers, docenten en studenten hoor ik de enorme behoefte aan meer ademruimte’, zegt minister Dijkgraaf. ‘Op dit moment is de balans tussen onderzoek en onderwijzende taken zoek. Met deze pilots wil ik samen met universiteiten en hogescholen proberen hen meer rust en ruimte te bieden.’

Zelf bepalen

Hoe de pilots er precies uit gaan zien, is nog onbekend. Elke deelnemende universiteit mag voor zichzelf bepalen wat de werkdruk zal verlagen. Wel wil de minister voorkomen dat hetzelfde aantal uren college in minder weken wordt gepland.

Deelnemende universiteiten kunnen met maximaal drie opleidingen en/of organisatie-eenheden meedoen. De pilot duurt twee jaar, in de periode 2023 – 2026, en wordt daarna geëvalueerd. De minister stelt hier tien miljoen euro voor beschikbaar. 

Lees ook:

English

23 REACTIES

  1. In het begin van deze eeuw werd de BaMa structuur opgelegd. Eén argument om verreweg de meeste opleidingen een 3-jarige Bachelorfase op te leggen (in tegenstelling tot de 4-jarige in veel beschaafde buitenlanden) was, dat we met ons lange collegejaar die vier jaren wel in drie konden doen. Als nu het collegejaar toch naar dat van de beschaafde buitenlanden wordt ingekrompen, lijkt het mij vanzelfsprekend dat de nominale studieduur van de bacheloropleidingen naar vier jaar wordt uitgebreid. @Eric, dat is dus de oplossing!

  2. Boeiend, dat in de reacties op de pilot ” korter academisch jaar ” er amper aandacht wordt besteed aan de onderzoekspoot van een universiteit. Docenten zijn niet alleen op de wereld, om studenten te onderwijzen, ze worden ook geacht onderzoek te doen, en het is zelfs zo, dat zonder onderzoek dat onderwijs op den duur ook zal verkommeren. En dat kortere academische jaar is prima voor het onderzoek, en, het loopt ook veel meer in de pas met universiteiten in veel andere landen, waardoor een docent ook makkelijker kan samenwerken met collegae elders, en congressen kan bezoeken. Maar aangezien veel studenten zeggen naar school te gaan en te leren, denk ik, dat studenten over het algemeen geen boodschap hebben aan wetenschap. Dat is ook niet erg, maar het is misschien wel een reden, om de universiteiten te verkleinen, en het hbo nog wat uit te breiden. De universiteit zou geen fabriek moeten zijn, maar een plaats , waar docenten en studenten elkaar in kleine groepen enthousiasmeren en studeren . In de huidige vorm is dat bijna onmogelijk. De verschoolsing van de universiteit staat haaks op het idee van echt studeren.

  3. Mijn studie heeft al een vrij lange zomervakantie – van begin juni tot september (als je geen hertentamens hebt). Afgelopen zomer ben ik daardoor aan het einde in een diep gat beland. Het duurde echt veelste lang! Ik hou van studeren en ben daar ook graag mee bezig en ik zie niet hoe een nóg langere zomervakantie mij goed zou doen. Is het niet beter om gewoon meer vrij te geven gedurende het hele jaar? Op mijn faculteit zijn namelijk nul vrije weken op de kerstvakantie na – misschien is een herfst en voorjaarsvakantie een idee? Dat verlaagd de druk naar mijn idee meer, gezien niemand dan aan een stuk door moet werken tot dan éindelijk die lange zomervakantie komt.

    • Mee eens, een week vakantie na elk blok is wel lekker, en de kerst vakantie moet minstens vier weken zijn denk ik. De zomervakantie zoals die nu is (juli-september) vind ik te lang (behalve als je drie vakanties hebt).

  4. Waarom zou één super lange vakantieperiode do oplossing zijn? Wat mij betreft, is de zomervakantie meer dan lang genoeg. Een maand extra zomer lijkt mij persoonlijk alleen maar vervelend. In het HBO en op middelbare scholen hebben ze vakanties gedurende het schooljaar. Zouden een paar van dat soort momenten niet beter zijn? Wat nu vervelend is, is dat het einde van de ene periode vrijwel direct gevolgd door het begin van de volgende. Zeker als je herkansingen hebt. Zo heb je erg weinig rust momenten gedurende het jaar.

    • Eens. Met die extra weken tussendoor is er meer ontspanning, maar ook meer ruimte om de studiestof te laten landen of wat extra tijd om je voor te bereiden op de tentamens. Een hoog tempo kwa werkdruk, is met op tijd pauze beter vol te houden.

  5. Waar ik wel een lagere werkdruk heb gezien: in Zweden hadden ze vakken van 15 ECTS. Dus veel meer tijd om de stof te behandelen en vaardigheden te leren. Of studenten uiteindelijk met dezelfde hoeveelheid kennis afstuderen als in NL dat weet ik niet. Maar de manier van denken en van probleem oplossen in je vakgebied, en het jargon gebrijpen, is uiteindelijk het belangrijkste.

  6. Toen ik een tijdje in Canada stage liep zag ik medestudenten die vakken volgden keihard blokken tijdens de semesters. Geen tijd voor een bijbaan, dat deden ze in de zomer. Als ze geen summer school volgden tenminste. Het kan dus wel langere periodes van rust geven, maar vraagt ook een andere instelling tijdens de kortere semesters. Met minder druk om naast je studie nog van alles te moeten doen om je CV op te krikken. Zonder die cultuuromslag (die ik niet zomaar zie gebeuren) zou het voor de studenten de druk wel verhogen denk ik.

  7. Ik omarm dit idee! Ik vindt dat de 4 korte blokken per jaar het studeren en leren niet ten goede komen. Er is simpelweg geen tijd om fouten te maken. Een keertje een foute weg in te slaan. Conflicten te hebben met de teamgenoten. En dit alles dan ook te realiseren, bespreken en te corrigeren. Dit lijken me heel belangrijke leermomenten. Binnen een blok van 6 weken is geen tijd voor fouten, reflectie, correctie.
    Daarnaast zou het ook de docenten meer rust en ruimte geven.

  8. Nou, we laten iedereen al slagen voor de cursussen, zelfs als ze niets hebben geleerd, alleen maar om het “passing rate” op een niveau te houden dat ons niet in de problemen brengt met het bestuur van de faculteit/universiteit. Ook hebben we de meeste colleges en tutorials optioneel gemaakt voor studenten. Dus ze meer tijd geven om thuis te chillen, te feesten of op reis te gaan, lijkt de natuurlijke weg om te volgen: ze studeren niet en komen sowieso niet naar de universiteit, dus waarom zou je de universiteit in de eerste plaats open hebben? Rechts?

        • Interessant. Ik heb echt geen idee hoe de boel eraan toegaat bij FEB. Ik kan wel zeggen dat ik bij FSE een heel andere ervaring heb. De werkdruk op studenten ligt vrij hoog, er wordt regelmatig ruim meer verwacht dan 40 uur per week, en een vak halen is lang niet vanzelfsprekend. Veel hoorcolleges zijn technisch gezien optioneel, maar een ruime meerderheid is gewoon aanwezig, want anders wordt het tentamen wel heel lastig. Practica zijn sowieso verplichte aanwezigheid.

          • Ik spreek vanuit het oogpunt van mijn ervaring in FEB, waar de meeste van onze basiscursussen normaal gesproken honderden studenten omvatten en waar onze meest gevraagde mastercursussen ook een zeer hoge opkomst van studenten hebben. Het probleem is complex, ik weet het, en ik vat het hier duidelijk tot in het extreme samen, maar ik geloof dat onze belangrijkste beperking de voortdurende inflatie van studenten/cursussen is in een context van beperkte ruimte. Niet (groot) genoeg zalen voor colleges/tentamens betekent dat er een beperking is op het aantal repeaters dat je elk jaar per cursus kunt opnemen, vandaar de druk om de passing rates op een “sustainable” niveau te houden in de meest drukke cursussen (in feite de standaard luie student die het boek niet eens heeft gekocht en geen enkele lezing heeft bijgewoond, heeft een grote kans om voor de cursus te slagen). Hetzelfde geldt voor het verplicht maken van werkgroepen of practica in cursussen met veel studenten; je wilt niet dat alle studenten tegelijk in een piepklein kamertje zitten als dat vermijdbaar is door het optioneel te maken. Waarom blijft FEB het aantal studenten verhogen terwijl de infrastructuur ze duidelijk niet kan opnemen? Financiële incentives? Agency problems? Op dit moment niet mijn grootste zorg om eerlijk te zijn. Mijn grootste zorg is nu om te proberen de passing rates er goed uit te laten zien in al mijn cursussen, zelfs als studenten niet over de benodigde kennis beschikken. Om eerlijk te zijn, het is een algemeen gedrag onder mijn collega’s, iets dat natuurlijk niemand in het openbaar bespreekt: we moeten ze op de een of andere manier naar de volgende stap bevorderen (“het probleem van iemand anders”, kreeg ik een keer te horen). Een paar jaar geleden was het voldoende om het eindexamen gemakkelijk te maken, maar met de nieuwe cohorten, vol met studenten die van de middelbare school komen met het idee dat je een vak kunt halen door te studeren uit een samenvatting van 4 pagina’s die te vinden is op “studeersnel.com ” het weekend voor het examen, dan is het nog bizarder geworden! Nu moeten we niet alleen het examen echt makkelijk en korter maken, maar veel mensen – steeds meer – vonden het nodig om achteraf de beoordeling aan te passen om het “sustainable” niveau van mensen die de cursus halen te bereiken. En zo bereiken de studenten na een tijdje het moment van het schrijven van hun afstudeerscriptie… die er natuurlijk uitziet als iets dat een 10-jarige haastig heeft geschreven. Het grappigste van het verhaal is dat ze dan alsnog een voldoende halen omdat we ze niet mogen missen (ik mag ze voor een herkansing sturen, wat op zijn best een extra week werk is om het document te verbeteren). en voilà! je hebt een nieuwe professional op de Nederlandse arbeidsmarkt! Laat de arbeidsmarkt maar de selectie doen en laat de werknemers maar omgaan met het gebrek aan kennis van deze mensen; op dat moment werden we toch al betaald door de overheid. ;-)

  9. @Eric, eens met wat je schrijft.

    Ten tweede:
    Weet je, dit klinkt allemaal heel leuk en aardig, maar beseft men wel wat dit betekent voor studenten? De gemiddelde student komt nu al niet aan 42u per week studeren (wat benodigd zou zijn voor 15 ECTS gedurende 10 weken), maar studeert wel af (er zit dus heeeel veel slack in het systeem).
    Als je het academisch jaar verkort – laten we zeggen het Engels/Amerikaans model – dan betekent dit dat de studielast veel hoger komt te liggen. Daar zijn onze studenten gewoonweg niet op voorbereid, noch voor gemotiveerd. Mocht je dit echt willen, dan moet je de hele onderwijsketen op de schop nemen, en niet het probleem alleen bij de universiteit neerleggen.

  10. Het merendeel van de artikelen afgelopen tijd is er alleen op gericht minder te moeten doen en te zeuren over hoe zwaar het allemaal wel niet is. Triest!

  11. Ik zal wel weer iets niet goed begrijpen, maar gaat het er niet op neerkomen dat dezelfde hoeveelheid onderwijs in (nog) minder tijd gegeven moet worden? Hoe gaat dat bijdragen aan verlaging van de werkdruk?

    • Precies. Dit verhoogt druk i.p.v. verlichting. Tenzij we de inhoud van vakken ook reduceren, maar dat mag ik toch niet hopen.

    • Hoe ik het voorstel van de JA lees valt er relatief winst te behalen door het aantal tentamen- en herkansingsweken te reduceren. Dit aantal ligt in Nederland veel hoger dan in vergelijkbare landen (9 tentamenweken versus 5,2 en 3,2 herkansingsweken versus 1,3 ). Dit icm meer ruimte voor zelfstudie weken, zoals ook bij andere univeristeiten de norm lijkt te zijn, kan toch best wel wat schelen in een academisch jaar. Lijkt mij wel dat dit samenhangt met andere invulling van de bestaande onderwijsweken, maar ook met goede voorbereiding vanuit het voortgezet onderwijs.

    • Helemaal mee eens. Het gaat ook voorbij aan het feit dat congressen dwars door de collegeweken kunnen walsen, en een week kwijt zijn in een periode van 10-11 weken of in 7-8 maakt een groot verschil. De stof zal in een kortere, intensievere periode m.i. minder bezinken

      • Onze internationale collega’s gaan ook naar die congressen – die zijn dan ook vaak gepland op momenten dat zij nog niet (september) aan de slag zijn, of hun jaar er al op hebben zitten (vanaf mid-juni). Het is natuurlijk wel belangrijk om te zorgen dat ‘ons’ verkorte academisch jaar ‘in de pas loopt’ bij de academische jaren van onze collega’s. Meer zelfstudie kan ook een verschil maken maar dit zal wel goed aangepakt worden door docenten – die de stof anders aanbieden – en studenten die anders moeten gaan werken. Overigens is het conditioneel aanbieden van herkansingsmogelijkheden een goede manier om er voor te zorgen dat studenten meer tijd investeren in het studeren voor de eerste kans (onderzoek dr Rob Nijenkamp, proefschrift RuG).

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Reacties met een link worden beoordeeld en kunnen worden geweigerd. / Comments containing a link will be reviewed and may not be published.

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in