Studenten
De ingang van de opleiding tandheelkunde

UMCG dreigt student met straatverbod

Stalker of slachtoffer?

De ingang van de opleiding tandheelkunde
De Groningse student Marwa Mejalad wil tandarts worden. Maar een conflict met haar opleiding liep zo uit de hand dat het UMCG haar de toegang heeft ontzegd en met een kort geding dreigt.
23 mei om 16:32 uur.
Laatst gewijzigd op 24 mei 2022
om 15:25 uur.
mei 23 at 16:32 PM.
Last modified on mei 24, 2022
at 15:25 PM.
Avatar foto

Door Christien Boomsma

23 mei om 16:32 uur.
Laatst gewijzigd op 24 mei 2022
om 15:25 uur.
Avatar foto

By Christien Boomsma

mei 23 at 16:32 PM.
Last modified on mei 24, 2022
at 15:25 PM.
Avatar foto

Christien Boomsma

Achtergrondcoördinator en wetenschapsredacteur Volledig bio » Background coordinator and science editor Full bio »

De berichten in haar mailbox liegen er niet om. Er zijn mails van haar docenten. Brieven van de examencommissie. Brieven van het College van Beroep voor de Examens. Brieven van de decaan van medische wetenschappen, Marian Joëls. Brieven van de afdeling juridische zaken. En nu zijn er dan de brieven van de advocaten van het UMCG.

Als Marwa Mejalad niet ophoudt om mensen van haar opleiding met mails en brieven te bestoken – stalken dus – dan stapt het UMCG naar de rechter om een gebieds- en contactverbod aan te vragen. Marwa mag het UMCG niet meer in, tenzij ze medische hulp nodig heeft. Pas als een afkoelperiode van zes maanden voorbij is, mag ze weer verder met haar opleiding. 

Marwa’s antwoord is kort. ‘Als u van mening bent dat ik tot inkeer moet komen dan kunt u maar beter per direct een bodemprocedure aanvragen en slingers meenemen’, schrijft ze aan de advocaat.

Wat is er aan de hand?

Voorwaardelijk geschorst

De opleiding stelt dat Marwa’s gedrag niet door de beugel kan. Hoe het precies zit, wil het dagelijks bestuur van het Centrum voor Tandheelkunde en Mondzorgkunde niet zeggen. ‘Om haar privacy te beschermen.’ ‘Wel kunnen wij u mededelen dat het gedrag van mevrouw Mejalad er tot onze spijt toe heeft geleid dat wij haar voorlopig de toegang tot de gebouwen en het terrein van het UMCG hebben moeten ontzeggen.’

Ik kreeg een stempel: die is helemaal gestoord

Student Marwa

Marwa werd voorwaardelijk geschorst van haar opleiding wegens tentamenfraude. Die uitspraak bleef in stand bij het College van Beroep voor de Examens. En hoewel de straf nu voorbij is, bestookt ze de mensen van haar opleiding nog altijd met e-mails. Het is genoeg geweest, vind het UMCG. Vandaar de dreiging met dat kort geding.

Marwa zegt: ik word gepest en gesaboteerd. Er is geen sprake van een conflict, maar de opleiding sluit mij onterecht uit van mijn mogelijkheid om te studeren. Het ligt niet aan mij. Ik ben puur het slachtoffer. Niet meer en niet minder. 

Hoe heeft het zo ver kunnen komen?

Geniepige dingen

Marwa had al vanaf het begin van haar studie het gevoel dat het niet lekker liep, zegt ze zelf. De studie vond ze leuk en met haar medestudenten liep het ook prima. Maar de relatie met sommige docenten was niet best. Ze voelde zich gepest. ‘Van die geniepige dingen waar je de ander niet meteen op kan pakken.’ 

Er was gedoe over het vak ‘professioneel gedrag’. Bijna alle studenten kregen mooie feedback, maar bij haar was er telkens iets mis. ‘Dan zie je een patroon.’ En dan was er dat eerstejaars praktijkvak, waarbij ze een gaatje moest boren. Haar toets voldeed aan alle eisen, zegt ze, maar de docent keurde hem af om ‘andere redenen’. ‘Smoesjes’, zegt Marwa. 

Ze zag het opnieuw gebeuren bij de herkansing. En de herkansing van de herkansing. Docenten willen haar laten zakken, zegt ze. Hoe ze dat weet? ‘Tja, intuïtief. Er wordt een projectie van mij gemaakt, een stempel van: die is helemaal gestoord en doorgedraaid.’  

Online tentamens

Maar tijdens de pandemie begon het echt uit de hand te lopen. Toetsing moest ineens online en daar voelde Marwa zich niet prettig bij. Ze moest op tijd inloggen. De webcam aanzetten, zodat de surveillanten haar in de gaten konden houden. Haar ogen op het scherm houden. Toegegeven: ze kwam herhaaldelijk te laat. En ja, ze zette herhaaldelijk haar webcam te laat aan. 

Maar dat was best begrijpelijk, vindt ze zelf. ‘Er is daar zoveel ongevraagde negativiteit. Dan ga je toch tijd rekken.’ Bovendien: ze heeft geen twee uur nodig, dus waarom zou ze op tijd zijn? 

Ze spelen allemaal onder één hoedje

Student Marwa

Van de camera’s kreeg ze het op haar zenuwen. ‘Dan voel ik me bekeken’, zegt ze. Dat was ze natuurlijk ook, bleek toen ze een waarschuwing kreeg dat ze niet zo met haar ogen moest draaien. Ze reageerde op de waarschuwing in de groepsapp. ‘Lekker autoritair.’ Misschien was dat inderdaad niet zo handig. Het werd gemeld als ‘ongepast’. 

Vier tentamens lang waren er dergelijke ‘onregelmatigheden’. Het verhaal eindigde met een fraudemelding bij de examencommissie. Haar tentamens werden ongeldig verklaard, ze werd voorwaardelijk geschorst en moest voortaan onder rechtstreekse supervisie deelnemen aan tentamens. Een lichte straf, want, vond de commissie, ‘studenten hebben het al zwaar door corona’. 

Geen opzet

Niet eerlijk, zegt ze. Want er was geen sprake van fraude en al helemaal niet van opzet. En hoe erg is het nou als je een beetje te laat bent? Marwa’s beroep bij het College van Beroep voor de Examens werd afgewezen. Ze heeft ervan geleerd, zegt ze. ‘Ze spelen allemaal onder één hoedje.’

Maar haar grote probleem is dat ze haar opleiding wil afmaken. En bijna twee jaar na dat eerste tentamen is ze nog altijd geen steek verder.

Want toen ze zich op de faculteiten meldde voor het fysiek maken van een tentamen – zoals de examencommissie haar had opgedragen – bleek haar docent te denken dat ze op de Aletta Jacobshal zou zijn. Marwa wilde haar tentamen maken. De docent wilde dat ze wegging en haalde de beveiliging erbij toen Marwa weigerde. ‘Toen is zij in de tussentijd huilend op de gang gaan staan. Niet omdat ik iets had gedaan, maar omdat ze geconfronteerd werd met zichzelf.’

Daarna bleef Marwa mailen. Haar docenten zien dat als lastigvallen, maar zij denkt daar anders over. ‘Mijn instelling is altijd positief en praktisch’, zegt ze. 

Dit jaar is ze niet eens ingedeeld en op die manier kan ze haar studie nooit afmaken. Ze wil een plan van aanpak. Ze eist een gesprek daarover. Ze wil haar ‘recht’, zegt ze. 

Afkoelen

De decaan Marian Joëls bemoeide zich ermee. Het hoofd juridische zaken van de RUG bemoeide zich ermee. Ze moet een afkoelingsperiode in acht nemen van zes maanden, waarna ze haar studie kan hervatten in september. ‘We hopen dat dit voldoende is om de zaken te laten normaliseren’, zegt persvoorlichter Joost Wessels van het UMCG.

Maar Marwa wil niet afkoelen. Dat hoeft immers niet.  ‘Ik zit al diep onder het vriespunt.’

Dit gebeurt niet zomaar

Persvoorlichter UMCG

Toen kwamen de advocaten van het UMCG, die haar lieten weten dat ze een kort geding kon verwachten als ze doorging. Marwa zou het niet eens zo erg vinden, want dat zou haar zaak bij een onafhankelijke kantonrechter brengen. ‘Ik denk dat daar voor mij veel te halen valt.’

De advocaat heeft inmiddels ook al de nodige mails ontvangen. ‘[Het] valt mij op dat u in uw berichten blind bent voor zaken die er wel zijn en verwijst naar zaken die er niet zijn’, schrijft ze hem. ‘En het enige wat ik kan concluderen uit uw berichten is simpelweg: u ziet ze vliegen.’

Uitzonderlijk

Is er dan niets haar schuld? Het is immers uitzonderlijk als een opleiding een student de toegang ontzegt. Persvoorlichter Wessels loopt al een aardige poos rond bij het UMCG, maar zoiets als dit heeft ook hij nog nooit meegemaakt. ‘Dit gebeurt niet zomaar.’

Marwa haalt haar schouders op. ‘Mijn houding speelt een grote rol’, geeft ze toe. ‘Ik weet wel wat ik moet veranderen, maar iets weten en iets beseffen zijn twee verschillende dingen. Dat is ook een hele rare ervaring. Dat je iets weet, maar het niet voelt. Bovendien: gevoelsmatig vind ik niet dat ik rond moet lopen en mensen pleasen zodat ik niet als “bedreiging” word gezien.’

En zelfs dan: de gevolgen, zegt ze, zijn disproportioneel. ‘Ik snap heel goed dat ik voor sommige mensen misschien te veel kan zijn. Maar daar kan ik ook niets aan doen.’

Het UMCG houdt zich op de vlakte. Wessels: ‘Het is een optelsom van een hele lange periode, die er uiteindelijk toe heeft geleid dat het dagelijks bestuur van de opleiding geen andere uitweg zag.’

English