GMW en rechten willen student terug in de bankjes en stoppen met livestreams

DOOR THIJS FENS EN RENÉ HOOGSCHAGEN

Colleges van rechten en gedrags- en maatschappijwetenschappen (GMW) zijn in blok 4 niet meer te volgen via een livestream. Daarmee hopen de faculteiten de student terug in de collegebankjes te krijgen.

Ook al zijn de coronamaatregelen losgelaten, de opkomst in colleges is de laatste maanden erg laag. ‘Er komen veel te weinig studenten naar het fysieke college’, zegt vicedecaan Klaas van Veen van GMW.

Een belangrijke oorzaak is volgens hem de livestream. ‘Dat vertellen de studenten ons. Omdat het bijvoorbeeld makkelijker te combineren is met andere colleges, omdat het lekker weer is of juist regent.’

Niet grenzeloos

We gaan weer een beetje terug naar twee jaar geleden, zegt decaan Wilbert Kolkman van de rechtenfaculteit. Hoorcolleges worden nog wel opgenomen. ‘Niet grenzeloos terbeschikking gesteld, maar alleen in de week van het college en in de week voor het tentamen.’

Brend Hopman, student-lid en voorzitter van de faculteitsraad van GMW, is tevreden. ‘Zolang het allemaal kan, lijkt me dit een prima besluit. Want ik denk dat dit de beste manier is om de studenten terug te krijgen op de campus.’

‘Ik denk dat dit het onderwijs ten goede komt’, aldus vicedecaan Van Veen. ‘Het is beter, zorgt voor meer interactie en het is ook gewoon gezelliger.’

Drempel

‘Livestreams zijn eigenlijk alleen van toegevoegde waarde als iemand echt ziek is’, zegt Jana Knot-Dickscheit, universitair hoofddocent bij GMW. ‘Ik merk in mijn eigen colleges dat die livestreams de drempel erg laag maken om thuis te blijven. Dat hoor ik ook van mijn collega’s.’

Opnames zullen nog wel gemaakt worden. ‘Dat deed ik al voor de coronapandemie en dat beviel mij en de studenten altijd erg goed’, zegt ze. Ook Hopman vindt dat een goed idee. ‘Dan worden ze bijvoorbeeld twee weken voor het tentamen online gezet, zodat je het nog eens terug kan kijken.’

Schrijnend

Rechtendocent en faculteitsraadslid Frank Veenstra wijst naar de opkomst bij het college burgerlijk recht van vorige maand waarvoor de faculteit bioscoop Pathé had afgehuurd. Van de duizend studenten kwamen er slechts zo’n twintig opdagen. ‘Schrijnend’, vindt hij.

Veenstra is dan ook blij met de maatregel. Sowieso ziet hij het onbeperkt online zetten van colleges niet zitten. ‘Ik ben er een groot voorstander van om er na de zomer helemaal mee te stoppen.’

Lees ook:

English

33 REACTIES

  1. Dit is een zeer kort door de bocht beslissing die het onderwijs mijns inziens niet ten goede zal brengen. Online onderwijs kan veel positieve resultaten teweeg brengen (zoek de oneindige artikelen over online/blended/ of hybrid onderwijs maar eens op ter inspiratie) de sleutel is echter de balans. Wanneer zet je online onderwijs in, wanneer doe je het juist niet, hoe zorg je dat je engagement met je studenten onderhoudt etc. Maar zolang er balans is, een goed uitgedacht leerplan met duidelijke en specifieke leerdoelen, en er rekening wordt gehouden met de beperkingen van zowel online onderwijs als on-campus onderwijs (want die zijn er zeker), is online onderwijs zeker een aanvulling op ons universitair onderwijs. Zeker als we verder kijken dan alleen een opgenomen online hoorcollege, maar ook kijken naar andere technology enhanced learning tools zoals Feedback Fruits of Gathertown bijvoorbeeld.

    Ik snap de frustratie van docenten toen we halsoverkop in online onderwijs moesten duiken als enige vorm van onderwijs, maar dat betekent niet dat nu alles ‘weer normaal is’ (wat zeker niet zo is, want veel (jonge) mensen sterven nog steeds aan de gevolgen van corona, maar dat terzijde) dat we moeten verwachten dat we volledig terug kunnen naar ‘vroeger’. We hebben niet voor niets het Nederlandse gezegde: ‘vroeger is dood’. We moeten juist van vroeger leren, maar leren betekent alles behalve teruggaan of stilstaan. Leren betekent juist nieuwe stappen zetten en nieuwe beslissingen maken op basis van opgedane kennis, dus laten we die stap zelf als universiteit ook maken en niet online onderwijs per direct executeren, maar juist kijken naar de mogelijkheden die het ons in de toekomst kan bieden.

    • Ik sluit me hier helemaal bij aan. Het gaat om de balans. Ik snap dat het voor docenten niet leuk is als er weinig studenten op locatie verschijnen. Maar is dwang dan de juiste keus? Er zijn mogelijkheden om online studenten bij de collegezaal te betrekken (zoals b.v. laten deelnemen via blackboard collaborate en dit door een studentassistent tijdens het college laten begeleiden. Diegene kan dan ook vragen namens de online studenten stellen ). Dit werd met succes in een aantal vakken gedaan. Op deze manier combineer je fysiek en online les.

      Ik vind het verder ook best gevaarlijk om op deze manier weer iedereen naar de collegezaal te halen. De pandemie is nog niet voorbij. Door het afschaffen van de livestream zullen ook mensen met klachten in de collegezaal verschijnen. Ook al is omikron voor de meeste mensen minder ernstig, zo zijn er wel studenten die zich graag nog willen blijven beschermen of die een kwetsbare gezondheid hebben, of naasten in hun omgeving moeten beschermen. De livestream geeft mensen de mogelijkheid om zelf te beslissen wat bij hun persoonlijke situatie past.

      Van alles wat ik tot nu toe tijdens de studie heb geleerd kan ik echter wel zeggen dat dwang volgens de psychologische theorieën niet tot blijvend succes leidt. Of de keus van de faculteit tot volle collegezalen leidt blijft af te wachten.

    • Hear hear! Het is jammer, maar ook begrijpelijk, dat het noodonderwijs van de afgelopen twee jaar nu wordt gezien als ‘online onderwijs’. Ook aan de verschillende reacties onder dit artikel te lezen worden alle vormen van onderwijs tijdens de pandemie op een hoop gegooid. Dat is jammer, want daardoor ontstaat ook het argument ‘we zijn de Open Universiteit’ niet’. Nee inderdaad, want het kost jaren en jaren aan ervaring en uitgebalanceerde leerplannen binnen een curriculum om goed online onderwijs neer te zetten.

      Daarbij, en daarom is dit sentiment ook zo goed te begrijpen, we moesten roeien met de riemen die we hadden qua technologie. We werken immers al twee jaar met video-conferencing technologie (BB Collaborate / Google Meet) die gewoonweg niet ontworpen zijn voor onderwijs. Dat we pas na anderhalf jaar een gallery-view hadden in Collaborate en dat het nog steeds niet mogelijk is om andere deelnemers te zien tijdens een presentatie helpt ook absoluut niet mee om synchroon online onderwijs met voldoening aan te kunnen bieden. Hetzelfde geldt voor de streamingsoftware, dat bijzonder weinig feedback geeft aan de docent en de studenten, laat staan dat het mogelijkheid biedt om te communiceren met de deelnemers. Ook moest iedereen halsoverkop veel intensiever met Blackboard leren werken, wat nou ook niet bekend staat om de gebruiksvriendelijkheid en intuitive interface.

      Deze gebrekkige software werkte het gevoel van anonimiteit en afstand tussen docent en student (en tussen studenten onderling) alleen maar in de hand. Laten we hopen dat we met het nieuwe videoplatform en de nieuwe leeromgeving straks een frisse start kunnen maken met het onderwijs, fysiek, hybride én online en met een duidelijk plan en voldoende ondersteuning in de breedste zin van het woord.

  2. Misschien zou het kunnen helpen naar de aard van de vakken te kijken, bijv. naar de vereiste leerstijl? Een inleidend vak dat veelal gebaseerd is op kennisreproductie (qua leerdoelen), daar zou het eenrichtingsverkeer van hoorcolleges zich wellicht beter voor ontlenen dan een vak waarbij je wordt uitgedaagd na te denken over tegenstellingen en nuances. En dan is misschien de volgende stap op basis van die leerdoelen na te denken over het online/live onderwijs, wel/niet beschikbaar stellen van opnames enz. Een stap verder is wellicht zelfs kijken of bepaalde vereiste inleidende kennis niet op een of andere manier geïntegreerd kan worden in een meer gevorderd vak dat grotendeels analytisch vermogen vraagt; ik kan me namelijk voorstellen dat hoorcolleges van vakken waarbij je vooral feitjes moet stampen – tot terechte ergernis van de docenten – slecht bezocht worden.

  3. Het corona-argument gaat niet meer echt op, nu de laatste maatregelen worden afgeschaft en hoge besmettingscijfers zich al maandenlang niet doorzetten in ziekenhuisopnames. Hoe erg is het nu daadwerkelijk nog om corona te krijgen? Natuurlijk is het vervelend voor kwetsbare studenten, maar laten we kijken naar hoe zij dat deden vóór de coronapandemie. Bovendien betreft dit slechts een handjevol studenten, waarvoor vast best in gesprek met de faculteit een oplossing op maat kan worden gemaakt. ‘Maar dan moet ik vroeg uit bed’, ‘is toch ideaal in je pyjama college kijken’ zijn argumenten die vóór corona niet opgingen en dat nu ook niet zouden moeten doen.

    • Zoals u zelf gaat het corona argument zeker nog op voor een groep mensen, en ik betwijfel of die klein is. De discussie die nu speelt is of er een keuze moet zijn hoe de hoorcolleges kunnen worden gevolgd. In mijn optiek verbeterd online onderwijs de kwaliteit van het onderwijs. Studenten kunnen zelf zeer legitieme redenen hebben waarom zij niet met 500 studenten in een zaal kunnen zitten. Als iemand niet fysiek aanwezig is in een hoorcollege betekend dat niet dat iemand niets doet. Of een hoorcollege online of fysiek word gevolgd, zou altijd een vrije keuze moeten blijven. De RUG hoeft ons daar niet bij het handje te nemen. Omdat het voor covid zo was, betekent niet dat we daar nu weer heen moeten.

    • Het lijkt me niet aan jou om te bepalen of het ‘corona-argument’ voor een ander nog op gaat? Daarbij, de keuzes die nu gemaakt worden zijn wel degelijk beinvloed door corona, deze laatste weken is er een golf van besmettingen door de stad gegaan, dus die lage opkomst is ook deels daardoor te verklaren.

      En het zou ook helpen om te stoppen met die stropopredenering. Ja, ongetwijfeld zijn er studenten die liever uitslapen in plaats van college volgen sochtends, of wel live meekijken maar dan op bed in pyama. Maar in ieder geval begreep ik van de studenten in mijn cursus dat er veel meer redenen waren dan dat. Veelal werd de reistijd genoemd (1.5 tot 2 uur hen een terug was geen uitzondering), of al dan niet in een risicogroep zitten of familieleden hebben die in een risicogroep zitten. Concentratieproblemen in de zaal werd ook genoemd net als het moeten werken om de studie te bekostigen. Sommige hadden voldoende aan de literatuur om het vak te halen en anderen gaven aan de ze ervoor al 2x 2uur college hadden gevolgd waardoor ze liever de opname de volgende dag terugkeken (en dat ook deden!). Daarnaast waren er nog studenten die de mentale drempel erg hoog vonden om naar college te komen, ze hadden immers bijna geen introductie gehad in het voorgaande jaar.

      Kortom, genoeg andere redenen die naar mijn mening allemaal geldig zijn.

  4. Hallo – ik ben aangenomen als docent, niet als televisiepresentator. Online onderwijs is een noodoplossing voor crisissituaties, geen gelijkwaardig alternatief. Jouke de Vries heeft heel wat schade aangericht met zijn optimistische verhalen over de RUG als ‘de beste online universiteit’. Docenten mogen nu de rotzooi opruimen.

    • Beste Docent, u zegt dat u niet bent aangenomen als televisiepresentator en dat lijkt me hier ook niet aan de orde.
      Waar ik mij als student aan stoor, is dat als een docent les geeft in een collegezaal, en als het toch al wordt opgenomen, het net zo goed kan worden gestreamd. Voor wie wil, is er ruimte in de zaal. De rest kan toch ook net zo goed zijn vragen stellen in de werkgroep? Meestal is daar de ruimte binnen een hoorcollege niet echt voor, althans niet bij de colleges die ik volg. Ik zie dan nu niet in waarom u zich dan zou gedragen als een televisiepresentator, want er staat niet direct een camera op u gericht, die staat meestal in een hoek en dan gaat het scherm ook nog eens doormidden voor de PowerPoint.

      • Online onderwijs dat je thuis op een schermpje bekijkt is nu eenmaal niet hetzelfde als onderwijs van iemand die in de zaal voor je staat, en waar je samen met andere studenten naar luistert (al dan niet met een half oor). Als er iets is dat we het afgelopen jaar geleerd hebben, is het wel dat onderwijs veel méér is dan alleen een verhaaltje houden.

        Eén voorbeeld. Mij maakt het niet zoveel uit of er twintig of tweehonderd mensen in de zaal zitten. Maar ik vind het wel enorm hinderlijk als ik niet kan zien hoe mensen reageren op wat ik vertel. Juist die reacties (of het gebrek daaraan!) hebben veel invloed op -bijvoorbeeld- mijn keuze om ergens verder over uit te weiden, extra informatie toe te voegen, een nieuw voorbeeld te geven (of juist niet), een grap in te voegen, enzovoorts. Grote zaal, kleine zaal, het principe is hetzelfde. Onderwijs vindt plaats door mensen voor mensen. In de interactie ontstaat -als het goed is- de toegevoegde waarde. Online onderwijs betekent dat we de universiteit reduceren tot TV: kijken naar iemand op een schermpje. Maar dat is niet het beroep waar ik voor gekozen heb.

        • De vraag is niet of u ervoor gekozen heeft maar of het voldoet aan de eisen van de 21e eeuw. Voor sommige werkgroepen en bepaalde vormen van onderwijs zal het niet voldoen. Dat beargumenteert u goed. Voor andere onderwijsvormen voldoet het prima. Als het argument is of iemand ervoor gekozen heeft, kunnen we net zo goed andersom redeneren: de student blijft thuis dus kiest er niet voor om naar de collegezaal te fietsen. Nogmaals: laten we daar de keuze niet op baseren.

          • De student kiest voor een opleiding, met alles dat daarbij hoort. Dat we de afgelopen twee jaar noodgedwongen online hebben moeten werken, betekent niet dat online onderwijs nu opeens een soort grondrecht geworden is. Ik geef zelf relatief massale colleges (± 200 mensen), en zelfs daarbij is me opgevallen hoe beperkt en beperkend het online onderwijs is.

            Probleem is dat veel studenten uitsluitend denken aan onderwijs in termen van informatieoverdracht. Als dat het enige is waar het om gaat, kun je veel colleges sowieso afschaffen. Jullie kunnen immers allemaal lezen. Dat zou mijn collega’s en mij ook veel tijd schelen…

            Colleges en werkgroepen worden door de universiteit geschaard onder de noemer ‘contacturen’. Contact is meer dan informatieoverdracht. Online onderwijs haalt het laatste beetje contact tussen student en docent weg, of reduceert het tot een e-mailtje hier en een chatvenster daar. Want denk maar niet dat de universiteit de digitalisering zal beperken tot de grote colleges. Daarvoor zijn de potentiële financiële besparingen te groot. Wat een ongelooflijk deprimerend vooruitzicht! Ik had beter tòch voor de TV kunnen gaan werken; dan had ik tenminste nog kans gemaakt op een megasalaris. :-)

            Van mij mag iedereen overigens thuisblijven; geen probleem, even goede vrienden. Ik heb als student ook genoeg colleges overgeslagen. Kan best. Ik zie alleen niet in waarom we ons onderwijs aan de thuisblijvers op een presenteerblaadje zouden moeten aanbieden. De enige goede reden die ik voor dat soort digitale voorzieningen kan bedenken, is als mensen door chronische ziekte echt niet in staat zijn het reguliere onderwijs te volgen. Daar zou best een zinnige discussie over te voeren zijn. Maar als je eens een keer ziek of brak bent, of om een andere reden geen tijd, zin of energie hebt om naar college te komen… dan moet je misschien gewoon accepteren dat je een college mist. Zo is het nu eenmaal in het leven, ook in de 21e eeuw: soms mis je dingen.

        • Ik begrijp enigzins dat u volle zalen wilt. Echter vraag ik mij af of u op de juiste plaats zit in een maatschappij waar ook veel vraag is naar online onderwijs. Crisis of niet. Wat ik stuitend vind is dat uit alle adviserende organen van studenten de oproep komt de online-opties te behouden. Maar wat doet de RUG..

          • Als je denkt dat het om volle zalen gaat, heb je het punt toch een beetje gemist, ben ik bang.

          • Volle zalen zorgen voor het contact wat nodig was? Zoals ik zei: de behoefte van online onderwijs is gewoon enorm groot, dat is iets wat zeker is. Dat betekent niet dat een online college niet nuttig is. In tegendeel. Zaak is dat er een balans word gevonden tussen online en fysiek. Als u de online ontwikkelingen als deprimerend ervaart, zoeken ze bij Omrop Fryslan volgensmij nog iemand voor het weer ;)

          • @Student: Ha! Helaas spreek ik geen Fries,dus ook dat carrièrepad is voor mij afgesneden. :-)

            Serieus: ik snap heus wel dat er in sommige gevallen voordelen kunnen zitten aan online onderwijsvormen. Ik ben ook niet zo naïef te denken dat we zulke ontwikkelingen kunnen negeren of tegenhouden. Sommige online opties zijn daadwerkelijk een verrijking van onze mogelijkheden.

            Wat me wèl erg tegenstaat, is de ondoordachte manier waarop studenten èn sommige docenten/bestuurders pleiten voor de instandhouding van iets dat de afgelopen twee jaar een noodoplossing is geweest. Als docenten moeten natúúrlijk kijken welke eventuele voordelen online onderwijs kan hebben, en in welke situaties. En wees gerust, dat doen we ook. Maar dan mogen we van studenten ook verwachten dat ze oog hebben voor de mogelijke nadelen ervan.

            Op dit moment zie ik vooral vanuit ‘de studentenpopulatie’ (alsof er zoiets homogeens bestaat; studenten zijn natuurlijk enorm divers) toch vooral een betrekkelijk ongenuanceerde en eenzijdige lobby voor online onderwijs omdat het zo makkelijk is, en omdat ze er de afgelopen twee jaar aan gewend geraakt zijn. Maar er zijn ècht een heleboel negatieve aspecten aan online onderwijs. En als we nu de deur naar blijvend online (of hybride) onderwijs openzetten, zal dit voor de overheid in de nabije toekomst alleen een reden zijn om nòg minder in onderwijs te investeren. Uiteindelijk zal iedereen, student en docent, dan slechter af zijn.

  5. Deze discussie voeren we al jaren op de universiteit. Moeten we niet (meer) videocolleges hebben en moeten deze niet standaard voor elke student open staan. Immers zijn we allemaal volwassen en kunnen we zelf wel de belangrijke besluiten nemen, toch?

    Studeren gaat om meer dan enkel het vergaren van kennis. Ja je kunt de niet-interactieve colleges vervangen door live streams en opnames. Het is dan ook aan de docent om er voor te zorgen dat de hoorcolleges meerwaarde hebben om bij te wonen. De studenten moeten uitgedaagd worden om over de stof na te denken en in de pauze met elkaar in discussie te gaan.

    Bij studeren gaat het ook om het opdoen van (interpersoonlijke ) vaardigheden. Die leer je niet als je alleen maar in je vaste structuren blijft hangen en/of tijdens een live stream op je telefoon zit. Ondanks dat wij niet een instelling voor beroepsopleidingen zijn, is het toch belangrijk om daadwerkelijk op de faculteit in een professionele setting ervaring op te doen. Op de universiteit heb je de mensen om je heen niet voor het uitkiezen. Zo werkt het ook als je straks aan het werk gaat. En daarom is het belangrijk om nu vast in deze setting ervaring op te doen in het omgaan met anderen (die je niet zelf uit hebt gekozen). In een ander artikel van de Ukrant wordt tevens gesproken over het niet hebben van een ‘sense of belonging’. Niet alleen draagt het fysiek bijwonen van colleges bij aan de communityvorming maar helpt het dus ook om jezelf te ontwikkelen tot een professional.

    Toen ik zelf studeerde wilde ik het ook niet horen en heb ik me altijd voorgenomen om nooit te zeggen: later zul je het wel snappen. Maar het moment is dan toch daar: later zul je het snappen.

    • Fred, dat geld misschien voor u maar zeker niet voor iedereen. Ook uw ervaringen zijn niet universeel. Studenten hebben andere gelegenheden waar ze die vaardigheden kunnen oefenen: practica. Fysiek naar een hoorcollege komen om interpersoonlijke vaardigheden op te doen? Dat lijkt mij niet het argument om alle online opties af te schaffen. Ik ken zeer ijverige studenten die geen fysieke colleges volgen, te druk, tijdsverlies door reizen en niet kunnen concentreren. Probeer ook de voordelen van online onderwijs te zien, ze verbeteren de kwaliteit van het onderwijs. Ook het sociale stukje verkrijgen we door de practica etc. Als laatst: laat ons zelf leren keuzes maken. Een universitair student hoeft niet bij het handje worden vastgepakt. Bied ons de mogelijkheden aan, dan vinden wij onze eigen weg. Dat noem ik een belangrijke vaardigheid ;).

      • Ik ben met je eens dat er studenten zijn voor wie dit werkt, die een rijk sociaal leven hebben en via andere wegen de noodzakelijke vaardigheden trainen. Tegelijkertijd zien we als docent grote verschillen tussen de verschillende groepen (voor en na invoering online onderwijs). De reden dat wij als docent zeggen, kom terug de collegebanken in, heeft niets te maken met ons eigen ego. Wij hebben het goed op met de studenten, daar ben ik heilig van overtuigd. En een ander gegeven is, wij zijn (over het algemeen) ouder en hebben meer ervaring op verschillende vlakken dan (beginnende) studenten. Het is vanuit die goede bedoeling en deze ervaring dat wij onze zorg uitspreken. Er is genoeg onderzoek gedaan naar de effectiviteit van fysiek onderwijs versus online onderwijs. Als studenten niet naar college willen komen dan zijn er prima distant learning alternatieven zoals de Open Universiteit. Het grote verschil is dat zij daar geen reguliere contacturen hebben zoals wij dat wel hebben. En juist daar schuilt, wat mij betreft, de meerwaarde van studeren aan onze universiteit. Online onderwijs kunnen we niet meetellen als contacturen. Mochten we die kant op gaan dan houd je (afhankelijk van de faculteit) maar weinig mogelijkheid om met elkaar en de docent in discussie te gaan over. En onze discussie is daar een mooi voorbeeld van. En nu ga je natuurlijk zeggen dat kan ook prima online en daar heb je deels gelijk in (immers hebben wij nu een discussie ;)). Maar ook studenten die niet deelnemen aan een discussie tijdens fysiek onderwijs krijgen deze wel mee als zij daar bij zitten. Dat vormt de mening en scherpt de geest! Hoe het ook zij, ik ben blij dat wij deze discussie mogen voeren en ik hoop dat wij dit gauw weer fysiek mogen doen :)!

        • Fred, wij kijken verschillend naar dit onderwerp. En dat is prima. Ik begrijp u redenatie, ik vind dit echter niet doorslaggevend om daarom alle online opties af te schaffen. De voordelen van het online volgen van een hoorcollege wegen op tegen het feit dan een fysieke discussie niet mogelijk is in mijn optiek. Vandaar dat het een keuze moet zijn. Wij zullen het er niet over eens worden en dat is ook prima wat mij betreft. Laten we hopen dat studenten hier dus ook zelf een keuze in mogen/leren maken. Laten we ook niet vergeten dat dit alleen over de hoorcolleges gaat!

  6. Wat belachelijk. Online onderwijs is ideaal. Dit hoor je uit alle hoeken. Is het nodig alles af te schaffen omdat een kleine groep nu minder onderwijs zou genieten, de kwalitiet van het onderwijs achteruit zou gaan? Alle studenten roepen hetzelfde, waarom wil de RUG zo graag 500 mensen in een college zaal? En de mensen die om gezondheidsredenen niet kunnen komen? Dit gaat, naar mijn idee, puur om het feit dat docenten weinig motivatie hebben om voor een geringe groep studenten een college te geven.

    • Actually, being a lecturer, I truly belief this decision is in the best interest of students. We never intended to be an online university (and there are several others who are way better at distance learning than we can ever hope to be). We offer students the opportunity to actually engage with professors to develop your academic skills as well as grow as a professional by interacting with your peers. You cannot get the same benefits from distance education. many students choose our university based on the different rankings that are out there. I dare to claim that our education philosophy actually contributes to that particular rating. If we were an online university, many students would never have chosen us.

  7. Los van dat het een overhaaste beslissing lijkt zo middenin het semester, vind ik het ook heel bijzonder dat studenten dit via de UKrant moeten vernemen. Of het aantal lezers wordt schromelijk overschat of er komt nog een genuanceerder bericht. Hoe dan ook voelt het wat paternalistisch, wij weten wat beter voor je is, dus kom maar gewoon opdraven. Maar net als in een eerder artikel geen woord over de toegankelijkheid van het onderwijs voor functiebeperkte studenten of voor studenten in risicogroepen. En om over de talloze studenten die ziek waren of in quarantaine zaten de afgelopen weken maar niet te spreken.

    Ik snap dat we graag terug willen naar ‘het oude’, maar nogmaals, wat dat precies betekent is voor iedereen verschillend. Voor de één is dat met 1000 mensen in een zaal moeten zitten, voor de ander autonomie en zeggenschap over waar en wanneer je leert. De stad en de campus loopt inmiddels weer vol en die zogenaamde interactie waar we naargeestig op zijn gebeurt ook wel buiten de collegezaal, misschien ook wel juist buiten de collegezaal. Het onderwijs bestaat uit meer activiteiten dan hoorcolleges en er zijn nog zoveel andere manieren om interactie te creeëren dan gelijktijdig in een ruimte te zitten. Geef het tijd en pak juist de voordelen van video mee (en nee, een week voor het tentamen alles beschikbaar maken is geen voordeel, dat bevordert juist uitstelgedrag en bingen).

  8. Could not agree more with the other commenters. This is a tone-deaf article and a step backwards for the university. Beyond being an unnecessary risk for the immunocompromised, it’s an annoyance for everyone else. Decreased flexibility is never a good thing. Being able to rewatch lectures online has been an excellent resource – if students are staying home, its clear what we prefer. Why somebody would rent out a movie theatre in a pandemic is beyond me.

    Dr Tassos Sarampalis, in his course for research methods: theory and ethics, completely overhauled his course and showed exactly how to adapt for the new circumstances. He was one of the very few professors I saw bring new ideas to the classroom to help make the most of the situation we find ourselves in. Innovation like that is the way forward, not a return to status quo for the sake of status quo.

  9. Mijn mening: belachelijke beslissing. Ik, en de meeste studenten om mij heen, vinden het ideaal: college volgen via de livestream en (mocht het nodig zijn) later terugkijken. Nu zullen de colleges worden opgenomen, maar niet live worden gestreamd. Wat is dan het nut van opnemen? Stream het dan gelijk ook maar uit. Daarnaast worden de colleges later weer opengesteld om nog eens te kijken, dus als een student wil, dan komt die alsnog niet naar college en kijkt het later wel. Door de RUG wordt nu net gedaan alsof de livestreams niet werken: ze werken juist wel. Voor studenten die niet in Groningen wonen en veel reistijd hebben, is het juist ideaal. Vragen kunnen dan wel gesteld worden in de fysieke werkgroep als daar behoefte aan is.
    Daarnaast heb ik ook het idee dat docenten minder gemotiveerd zijn als er minder studenten in de zaal zitten. Dit zou niets moeten uitmaken. Als er 20 studenten in de zaal zitten die meedoen met een college en ondertussen vragen stellen, hebben ze er meer aan dan als er een volle zaal is met 600 studenten waarvan de meerderheid dan niet oplet en ondertussen zit te shoppen op de laptop (want dat gebeurt er simpelweg).
    Wat mij betreft ook nog: heb vertrouwen in de student. De meesten zijn volwassen (althans, qua leeftijd) en ze kunnen heus wel iets. Dat ze er zelf voor kiezen om niet te komen, is aan hunzelf. Als ze live de stream bekijken, krijgen ze net zo goed die informatie binnen als dat ze in de zaal zouden zitten. Als een student niet fysiek in de zaal is en hij bekijkt het college via de stream ook niet, dan heeft hij beide keren niet zijn ‘werk’ gedaan. Eigen verantwoordelijkheid, toch?
    Het komt op mij over alsof dit een beslissing is geweest die niet goed is doordacht. ”We doen de streams niet meer, dan moeten ze wel komen.”
    En hoe denken ze dan over de besmette studenten? Corona is simpelweg nog niet voorbij. Maar goed, de logica is wat mij betreft (heel) ver te zoeken.

    • De academische wereld en de RUG in het bijzonder, zijn altijd conservatief van aard geweest. Alles moet bij het oude blijven. Wat nieuw of anders is, is slecht totdat het tegendeel bewezen is. En zelfs als dat zo is, wordt het nog enige tijd ontkend.

      De tijd en de behoeftes van studenten veranderen nu eenmaal en men zal zien dat de universiteiten die daarop inspelen straks de winst pakken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in