Feest

UKrant-columnist Casper Albers blikt terug op de rectorwissel van vorige week. En hij concludeert: die 70.000 euro voor het afscheid van Elmer Sterken was een schijntje.
Door Casper Albers

Afgelopen vrijdag vond de rectorwissel plaats. Het feest werd vooraf overschaduwd door de ophef over het kostenplaatje van 70.000 euro. Bij aankomst van het cortège bij de Martinikerk demonstreerde Rood haar morele superioriteit door flyertjes met teksten als ‘Elmer Sterken’ en ‘70.000 euro’ in de lucht te gooien.

De wind deed de rest en even later zag de noordkant van de Grote Markt eruit als een festivalterrein. Hiermee sloeg de SP-jeugd twee vliegen in een klap: naast protesteren tegen het exorbitante bedrag, liet ze zien dat de natuurminnende linkse kiezer niet bij hen moet zijn.

Bijna de helft van het bedrag was voor het afhuren van de Martinikerk. Dit geld wordt nu dus gebruikt voor onderhoud van misschien wel het meest iconische gebouw in de stad. Een schandelijk misbruik van gemeenschapsgeld!

Ik heb even gecheckt bij de roostermakers: de Aletta Jacobshal was gewoon vrij. Een eredoctoraat krijgen in een oranje doos, wie wil dat nou niet? Binnen was het al net zo exorbitant: zo kwam de wijn uit flessen terwijl iedereen weet dat wijn uit een pak goedkoper is en minstens zo goed hoofdpijn geeft. In De Telegraaf werd ook geklaagd over de hotelkosten; als we studenten laten couchsurfen, kunnen rectoren dat toch ook?

De teleurstelling droop er af bij De Telegraaf-journalisten die opmerkten dat er helemaal geen kaviaar en champagne werd geserveerd, maar bitterballen en ‘gewoon bier’. Het was niet het exorbitante feestje dat men elkaar had aangepraat. (Hadden ze van tevoren gezien wat de RUG-cateraar voor prijzen hanteert – vier tientjes voor een komkommer, paprika, wortel en wat snoeptomaatjes – dan hadden ze nu niet verbaasd hoeven zijn.)

Zouden die mannelijke rectoren op elkaars schouders staan, dan heb je een toren hoger dan vier Martinitorens

Binnen ging het over andere zaken dan geld. Het ging over inclusiviteit en iedereen eenzelfde kans geven om haar of zijn academische dromen uit te laten komen. Eredoctor Titia de Lange gaf in haar speech aan dat ze een aantal jaar geleden niet naar Nederland was teruggekeerd omdat het academische klimaat hier onvoldoende openstaat voor vrouwen in topfuncties.

De ceremonie eindigde met het overdragen van de ambtsketting van de rector. We hebben 229 verschillende mannelijke rectoren gehad. Zouden die op elkaars schouders staan, dan heb je een rectortoren hoger dan vier Martinitorens (om Ubbo Emmius’ schouders te sparen, stel ik voor om dit bij een hypothetische exercitie te houden). Nu dan eindelijk een vrouw. Niet geselecteerd omdat ze een vrouw is, maar omdat ze de beste kandidaat is.

Sinds het succes van de Oranje Leeuwinnen is het aantal meiden dat op voetbal gaat de lucht ingeschoten. Het effect van voorbeeldfuncties is bewezen. Honderd jaar geleden zorgde ‘onze’ Aletta Jacobs voor kiesrecht voor iedereen. In 2019 laten we zien dat elke functie aan deze universiteit voor iedereen openstaat.

Dat ik als lid van de benoemingsadviescommissie hier een bescheiden rol in mocht spelen, is een van de hoogtepunten uit mijn carrière. 70.000 euro om een glazen plafond te doorbreken? Dat is een schijntje!

2 REACTIES

  1. Maar het gaat er niet per sé om dat dit feestje is.

    Eén van de problemen waar de RUG momenteel mee kampt is een reeks van financiële missers en tegenslagen. Denk hierbij aan Yantai, de rechtzaken rondom het Feringa gebouw en de Hortus, het mislopen van geld door keuzes van de overheid.

    Het breken van het glazen plafond is geweldig! Ik hoop dat prof.dr. Wijmenga de kracht van de vrouw laten zien door betere financiële keuzes te maken.

    Maar om te zeggen “Een eredoctoraat krijgen in een oranje doos, wie wil dat nou niet?” is precies één van de pijnpunten. Waarom moet hier een kerk voor worden afgehuurd? Waarom niet één van de onderwijsgebouwen? Het Academiegebouw is één van de pijlers van de RUG en hét symbool van academische kracht.

    Juist met oog op de toekomst en met oog op vooruitgang denk ik dat een feest/ceremonie als deze zeker bij studenten precies de verkeerde signalen verstuurd.

  2. Mooi verhaal van Casper Albers. Uit mijn hart gegrepen. ongeveer de zelfde strekking als wat ik mijn zoon… die ik met toegeknepen billen herkende als een van de Rode Protesteerders in de Martini ….ook heb voorgespiegeld. Dank. Ik leid het verder.. hoort hij het ook nog eens van een ander…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Reacties met een link worden beoordeeld en kunnen worden geweigerd. / Comments containing a link will be reviewed and may not be published.

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in