Emeritus hoogleraren over zaak-Herman: Wij schamen ons voor de RUG

Emeritus hoogleraren over zaak-Herman

Opinie: Wij schamen ons voor de RUG

Het ontslag en vooral de manier waarop van oud-hoogleraar Joost Herman door de RUG blijft de gemoederen bezighouden. De manier waarop het cvb hem behandelt, is uitermate schrijnend, schrijven emeritus hoogleraar Hans Renner en oud-medewerker Justa Renner-van Niekerk.
5 november om 12:31 uur.
Laatst gewijzigd op 22 november 2020
om 16:22 uur.
november 5 at 12:31 PM.
Last modified on november 22, 2020
at 16:22 PM.

Onlangs hebben wij uit een Open Brief van prof. dr. Jacques Zeelen vernomen dat de Rijksuniversiteit Groningen prof. dr. Joost Herman tot persona non grata heeft verklaard. Ook wij vinden de manier waarop het college van bestuur deze medewerker behandelt uitermate schrijnend.

Ongeveer op dezelfde manier werden door de communistische besturen aan de universiteiten in Oost-Europa in de jaren ’60-’80 van de vorige eeuw onwelgevallige medewerkers kapotgemaakt.

Hier spreekt de politieke vluchteling uit het voormalige Tsjechoslowakije helaas uit eigen ervaring. Dezelfde machtsarrogantie zien wij aan de kant van het RUG-bestuur. Hetzelfde gevoel van machteloosheid bij het slachtoffer en bij degenen die zich zijn lot aantrekken.

Dit is een fatsoenlijk land. Wij staan versteld van de bejegening van Joost Herman door het college van bestuur. Wij kennen Joost Herman als een integere en aan zijn werk zeer toegewijde wetenschapper.

De houding van de Groningse universitaire autoriteiten ervaren wij als bikkelhard, niet humaan en onethisch. Wij waren trots op onze universiteit. Thans voelen wij diepe schaamte.

College van bestuur, bezint u!

Hans Renner is emeritus hoogleraar geschiedenis van Midden- en Oost-Europa en Justa Renner-van Niekerk voormalig opleidingscoördinator aan de Faculteit der Letteren. Deze brief wordt ondersteund door Peter M.E. Volten (emeritus hoogleraar geschiedenis en theorie internationale betrekkingen) en K.A. Volten-Deen.

1 REACTIE

  1. Ik zal even niet in gaan op het bijna-Godwinnetje, maar het volgende vond ik toch wel even om te smullen: “Dit is een fatsoenlijk land. Wij staan versteld van de bejegening van Joost Herman door het college van bestuur. Wij kennen Joost Herman als een integere en aan zijn werk zeer toegewijde wetenschapper.”

    In fatsoenlijke landen zijn er regels en wetten waar de overheid en burgers zich aan dienen te houden, opgesteld door gekozen volksvertegenwoordigers. Verantwoord omgaan met (gemeenschaps)geld is daar ook in opgenomen. Tevens zijn in fatsoenlijke landen de rechten van werknemers goed geborgd, en is het vaak moeilijk om zomaar iemand te ontslaan. Het feit dat de rechtbank en het hof dit ontslag hebben bekrachtigd suggereert al dat het ‘wangedrag’ van Joost Herman niet even iets triviaals is. Houd nou eens op met bagatelliseren van Joost Herman’s aandeel in deze casus en het over de boeg gooien van ‘menselijke maat’. Iedere actor in dit land heeft rechten en plichten, en iets via de rechter laten lopen bij het vermoeden van ernstig wangedrag is een fundamenteel recht. Jullie proberen de transparante besluitvorming van onze bestuurders via ‘fatsoensnormen’ te ondermijnen zonder het over de inhoud te hebben van deze casus (de vorige brief kwam niet verder dan “er zijn fouten gemaakt”).

    Ik kan er werkelijk waar niet bij dat jullie zo lopen te steggelen over hoe onze bestuurders dit aanpakken, terwijl het heel helder is dat de feiten een ontslag zonder meer rechtvaardigen. Sterker nog, ik vind eigenlijk dat dit een vorm van kleur bekennen is: óf je bent voor integriteit en de bijbehorende consequenties van wangedrag, namelijk dat er heel zakelijk mee om wordt gegaan en je je te verantwoorden hebt voor je fouten, óf je bent voor ‘vriendjespolitiek’ waarbij je – niet transparant voor de burgers en andere stakeholders – de ‘menselijke maat’ waarborgt, met als risico dat je eigenlijk niet de juiste belangen voorop stelt.
    Integriteit hoort vooraan te staan in de academische gemeenschap; dat omvat meer dan alleen een goede track record of goede intenties. Nauwkeurig en secuur werken in je wetenschappelijke werk, beheren van gemeenschapsgeld en ‘administratie’ hoort daar ook bij.

    @Ukrant, ik word wel een beetje moe van het continu plaatsen van dit soort opiniebrieven terwijl de inhoud gewoon zwaar ondermaats is – men komt steeds met een moreel appèl, maar laat klaarblijkelijk zien zich niet in te kunnen leven in de complexiteit van een dusdanige casus, waar het om veel meer draait dan alleen hoe Joost Herman behandeld is.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in