De UK van 2 november 2006: Groningen herdenkt rocker Herman Brood

Waarover schreven wij 10, 20 of 45 jaar geleden? Vanwege ons 50-jarig bestaan duiken we elke week in de archieven. Vandaag gaan we vijftien jaar terug in de tijd, naar de week van 2 november 2006.

In 2001 maakte Herman Brood, de grootste rocker die Nederland heeft gekend, een einde aan zijn leven door van het dak van het Hilton Hotel in Amsterdam te springen. Op 5 november 2006 zou hij 60 jaar zijn geworden en de UK van die week staat er met maar liefst drie pagina’s en een flink stuk op de voorpagina uitgebreid bij stil.

Wat hadden de UK/RUG en Brood met elkaar te maken? Eigenlijk niets; hij was geen alumnus of – dat zou toch wat zijn geweest! – docent. Maar Brood had wel veel met Groningen (en vice versa), die zichzelf als Herman Broodstad had uitgeroepen en waar de film Wild Romance, over de Groningse jaren van de rocker, in première ging.

‘Geen vrienden’

De redactie van de UK, destijds nog sterk gericht op het culturele leven in de stad, vond dan ook dat ze niet om een Broodherdenking heen kon. ‘In Groningen wordt Brood een beetje 60’, kopte de redactie op de voorpagina, met een mooie archieffoto van de rocker die over zijn linkerschouder op zijn Broods in de lens blikt, en met quotes van oude bekenden als ‘hij had geen vrienden, alleen maar mensen die hem bewonderden’.

In het Groninger Museum was de expositie Cha Cha te zien, vernoemd naar een van de albums van Brood, en de toenmalige museumdirecteur Kees van Twist werd er over geïnterviewd. Van Twist, opgegroeid in Harlingen, had niet zo veel met Brood en diens muziek, zo bekende hij eerlijk. ‘Die muziek, daar was ik niet zo van. Toch keek ik tegen de wereld van Brood op.’

Mijn Moeder failliet

In de Folkingestraat was van 1990 tot 2006 Studentencafé Mijn Moeder gevestigd, op nummer 42, waar tegenwoordig brasserie Midi zit. Het café werd, zoals de naam al zegt, gerund door studenten en verzorgde afstudeerborrels, verjaardagsfeestjes en verenigingsborrels.

Maar het ging al jaren niet zo goed met het café, zo schreef de UK. In 2006 was de huurschuld opgelopen tot vijftigduizend euro. Verhuurder Inbev, de grootste bierbrouwer ter wereld, wilde geld zien en startte een procedure om de huurovereenkomst te laten ontbinden. Het bestuur van het café liet het niet zo ver komen en vroeg zelf het faillissement aan.

Drie dagen na de faillietverklaring werd er nog een allerlaatste afstudeerborrel gegeven. Dat kon alleen met toestemming van de curator, want geld om schuldeisers te betalen was er niet meer; de verkoop van de boedel bracht net voldoende op om de curator zelf te betalen. Het studentencafé was daarmee definitief verleden tijd. Want, zo constateerde de voorzitter mismoedig in de UK: Studenten hebben niet meer genoeg tijd om een café te runnen.

Studenten in de uraad

De redactie volgde in 2006 drie student-leden van de universiteitsraad, met de onderliggende vraag: Wat doen ze eigenlijk om de beloftes die ze tijdens de verkiezingscampagne deden te verwezenlijken? Rechtenstudent Paul Zeer (21) van Studenten Organisatie Groningen (SOG) liet optekenen dat hij gratis draadloos internet wil voor iedereen en een wisselautomaat in de kantine van de UB. ‘Dat gezeik altijd in de kantine. Als je net gepind hebt, heb je nog niets aan je geld omdat alles met kleingeld werkt.’

Lijst Calimero was in 2006 nieuwkomer in de uraad met een zetel. Die werd ingenomen door de 21-jarige Jurjen Boekraad (American Studies). Waar hij voor stond? Boekraad/Calimero ging voor een UB die 24/7 open is (nog steeds een onderwerp van discussie), de terugkeer van de mensa en een collegepas waarmee je binnen de uni kunt betalen.

Kleinschalig onderwijs

Aafke de Lange (21) vierdejaars geneeskunde, zat in de raad voor het Vooruitstrevend Overleg Studenten (VOS), dat sterke banden had met de Groninger Studentenbond en nu niet meer bestaat. Zij pleitte voor een Harmoniekantine die 24 uur open is, een betere doorstroom van het hbo naar het wo en kleinschaliger onderwijs.

Wat er van deze drie student-politici is geworden? Een snelle zoektocht op Google levert op dat Paul Zeer vijftien jaar later werkt voor het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat en daar coördinator is voor de EU. Jurjen Boekraad deed na zijn studie niks met Amerika, belandde in de journalistiek en is tegenwoordig eindredacteur en radionieuwslezer bij de NOS. Aafke de Lange bleef dichtbij haar studie; ze is anno 2021 huisarts.

Abonneer
Laat het weten als er
guest

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties